1 Ιανουαρίου, 1970
1821Αγωνιστές του 1821Το Σκαθάρι Της Ιστορίας

Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης: Ο θρύλος του Μοριά που με ένα σάλτο περνούσε πάνω από 5 άλογα…

Επιμέλεια: Θεόδωρος Λάμπρος (Ιστορικός – Διαχειριστής του ιστορικού πόρταλ “Το skalistiri.news ζωντανεύει το 1821” και Δημιουργός του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας “Χαράλαμπος Βιλαέτης” skalistirinews@gmail.com) Tο ιστορικό μας πόρταλ “Το skalistiri.news ζωντανεύει το 1821” όπως σας έχουμε γράψει το προηγούμενο διάστημα θα ασχοληθεί με γνωστές και άγνωστες πτυχές του 1821 καθώς και με τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές πριν τον εθνικό ξεσηκωμό. Έτσι σήμερα θα ασχοληθούμε με μια προσωπικότητα κατά τα προεπαναστατικά χρόνια που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να ξεσηκώσει τους σκλαβωμένους Έλληνες στην Πελοπόννησο. Παρόλα αυτά έπεσε προδομένος από Ελληνικό χέρι όπως αρκετοί αγωνιστές τόσο κατά τα προεπαναστατικά χρόνια όσο και αργότερα κατά την Επανάσταση. Ο λόγος για τον κλέφτη του Μοριά, Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη.

Υπήρξε δάσκαλος του Νικηταρά και εκείνος που ενέπνευσε τον Κολοκοτρώνη. Με τον πατέρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου πολέμησαν και μάτωσαν μαζί κατά των Τούρκων επί 40 μερόνυχτα. Για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδερφού του Παντελή, κατατάχθηκε στο σώμα των Αρματωλών, σε ηλικία 17 ετών. Ξεκίνησε δίπλα στον καπετάν Μάντζαρη, αλλά η ηγετική του φυσιογνωμία τον ώθησε ένα χρόνο αργότερα να επανδρώσει δική του ομάδα. Η φήμη του πολεμιστή από την Μπάρμπιτσα Λακωνίας εδραιώθηκε για τα καλά ύστερα από τη μάχη του Σάλεσι το 1781. Ο φίλος του Κοντάκης, τον περιγράφει μέσα σε επιστολές του ως άνδρα με ασύγκριτες σωματικές δυνάμεις, μεσαίου αναστήματος, με καστανά σγουρά μαλλιά και σκούρα μάτια, που δεν μπορούσε να αναγνωρίσει ανώτερη παρουσία από τη δική του, ενώ προτιμούσε να πεθάνει από το να σκύψει το κεφάλι.

Έχτισε δυο οχυρά στην Μπάρμπιτσα και εκεί μπορούσε ακόμα και να αποφανθεί, ως ανώτατος δικαστής για υποθέσεις των χριστιανών, παραγκωνίζοντας τον Τούρκο που έκανε αυτή τη δουλειά λίγο καιρό πριν. Με τον σχηματισμό της ομοσπονδίας, ο στόχος του Ζαχαριά ήταν να αναγκάσει τους Τούρκους να ανταποκριθούν στα αιτήματά του, ενώ ταυτόχρονα πάλευε για αυτονομία στην Πελοπόννησο μέχρι να μπορέσει να αρχίσει επανάσταση για την ανεξαρτησία. Δολοφονήθηκε ύστερα από «μπαμπεσιά», στις 20 Ιουλίου 1805, στον πύργο του κουμπάρου του Κουκέα, ο οποίος μετέφερε το κεφάλι του στην Τριπολιτσά. Θεωρήθηκε ως πρόδρομος της Επανάστασης του 1821, στην οποία ηγήθηκε ο μαθητής του Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Τα κατορθώματα του πέρασαν και στο δημοτικό τραγούδι…. Γύρω από το όνομα και τα κατορθώματα του, δημιουργήθηκε θρύλος. Έλεγαν ότι με το σπαθί του έκοβε, με μια μόνο κίνηση, κεφάλι ταύρου. Ότι με ένα σάλτο, περνούσε πάνω από 5 άλογα. Σε ηλικία 24 ετών, οι Τούρκοι τον αναγνώρισαν ως «μπασμπόγου και ζαμπίτη», ένα είδος αστυνομικού επόπτη της Πελοποννήσου. Μέχρι το 1787 είχε δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στην οθωμανική διοίκηση. Είχε καταφέρει να τρομοκρατήσει διάσημους Τούρκους πολεμιστές, οι οποίοι προτιμούσαν να μην βρεθούν αντιμέτωποι με το σπαθί του. Είχε τη φήμη του αιμοσταγή και ανελέητου. Ο Ζαχαριάς κάλεσε όλους τους ηγέτες της Πελοποννήσου να σχηματίσουν μια κλεπτο-αρματολική ομοσπονδία της Πελοποννήσου. Αυτή η ενότητα του προσέφερε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη. Πλέον τον θεωρούσαν αρχηγό της Πελοποννήσου….